Een inspirerende ontmoeting in Utrecht

Verhalen

Het verhaal van Leila

Ik ben Koerdische en ben geboren in Mosul in Centraal Irak. De IND gelooft niet dat ik uit het centrale deel van Irak kom en denkt dat ik in het Koerdische deel van Irak geboren ben. Sinds 2005 verblijf ik in Nederland.

Ik ben gevlucht, omdat ik moest trouwen met een oudere man. Ik kom uit een streng islamitisch gezin. Mijn vader is mullah in de moskee. Mijn vader en broer dreigden me te doden omdat ik weigerde te trouwen. Hier in Nederland ben ik getrouwd met een Irakese man, het is een huwelijk volgens de moslimwet. Ik heb een dochter (inmiddels 2,5 jaar) en een zoon (inmiddels bijna 6 maanden) van hem.

Maar voordat ik beviel van mijn zoontje, ben ik bij hem weggegaan en naar België gevlucht. Ik had gehoord dat Irakezen daar makkelijker een verblijfsvergunning zouden krijgen. Ik heb sinds augustus geen contact meer gehad met de vader van mijn kinderen. Nadat ik bevallen was van mijn zoontje, bleek dat ik weer terug moest naar Nederland. Ik moest terug naar het land waar ik begonnen was met de procedure. Ik heb toen een paar weken in Nijmegen bij vrienden gewoond en ben vanuit daar naar Fanga Musow gekomen, de organisatie die me nu helpt.

De kans op een verblijfsstatus is erg klein. Wat ik nu moet doen, is me voorbereiden op een illegaal verblijf in Nederland. Er wordt wel gekeken of er nog iets mogelijk is om opnieuw een procedure te kunnen starten. Maar de nieuwe plannen van de regering zouden het onmogelijk maken dat ik ooit nog status krijg. Ik zal dan altijd illegaal en strafbaar blijven.

Het verhaal van Ali

In 2007 ben ik vanuit Somalië naar Nederland aangekomen. Ik ben uit mijn land gevlucht omdat ik problemen had met een andere stam; de stam die overheersend is. Ik ben afkomstig uit Zuid-Somalië, maar de IND gelooft dit niet. Een taalanalyse zou aantonen dat ik uit het noorden van het land kom.

In 2009 raak ik uitgeprocedeerd. Er wordt een nieuwe taalanalyse gedaan, die wel aantoont dat ik uit Zuid-Somalië kom. Met behulp van deze nieuwe taalanalyse dien ik een herhaalde asielaanvraag in. De IND blijft echter de eerste analyse volgen en ik raak opnieuw uitgeprocedeerd.

Op 26 mei 2010 wordt ik opgepakt en in vreemdelingenbewaring gezet. Dat duurt enkele maanden en ineens wordt ik weer op straat gezet. In november van 2010 dient mijn advocaat een klacht in bij het Europees Hof. Maar dit betekent niet dat ik legaal in Nederland verblijf. Ondertussen heb ik nog steeds geen recht op huisvesting en andere voorzieningen in een asielzoekerscentrum. Gelukkig biedt de Noodopvang mij onderdak.

De situatie in Mogadishu en Zuid-Somalië is erg slecht. Nederland zet daarom op dit moment geen mensen meer uit naar Mogadishu. Mensen kunnen ook niet teruggestuurd worden omdat daar geen centrale overheid bestaat die documenten kan verstrekken. Ik zit dus aan alle kanten klem. Of ik ooit terug kan keren naar Zuid-Somalië is volstrekt onduidelijk: er is geen centrale overheid, er heest anarchie en zelfs het vliegveld daar is onveilig.

Het verhaal van Hu

In 1995 ben ik op 17 jarige leeftijd naar Nederland gesmokkeld. Mijn ouders zouden hier verblijven en ik wilde hen zoeken. Ik woonde in China bij mijn oma en toen zij overleed, wilde ik naar mijn ouders. Helaas heb ik mij ouders hier nooit gevonden. Vele jaren heb ik in Nederland gewoond zonder dat ik een asielaanvraag indiende. Ik voorzag in mijn levensonderhoud door illegaal te werken. Door de maatregelen van de Nederlandse overheid tegen het zwart werken, werd het voor mij steeds moeilijker.

Hoe kon ik overleven? Ik wilde niet langer als illegaal door het leven. Ik besloot om terug te gaan naar China. Om aan identiteitspapieren te komen, ging ik naar de Chinese ambassade. Ook verstuurde ik brieven naar China. Maar al mijn inspanningen mislukten. En zonder identiteitspapieren kom ik China niet binnen.

In 2009 start mijn advocaat een zogenaamde buitenschuld-procedure op. Dat wil zeggen dat ik moet aantonen dat ik er alles aan heb gedaan om terug te gaan naar het land van herkomst, maar dat me dat niet is gelukt. De IND stelt echter dat ik wel inreis-papieren kan krijgen, maar het is hen ook niet gelukt. De IND verwijt mij dat ik mijn identiteitsnummer niet wil bekendmaken, terwijl ze tegelijkertijd erkent dat veel Chinezen helemaal niet over zo’n nummer beschikken.

Ik moet van de IND nu naar de rechtbank. De rechtbank gaat beoordelen of ik mijn buitenschuld-procedure hier mag afwachten of dat ik dat in China moet doen. Maar het probleem is juist dat ik China niet in mag! Wanneer de nieuwe plannen van de regering wet worden, dan kan ik -omdat ik illegaal was- ook nooit meer voor een verblijfsvergunning in aanmerking komen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

Tagwolk

%d bloggers liken dit: